Teleurstelling-energie-kracht

Teleurstelling

Op het eerste gezicht zou ik hier het liefste helemaal aan voorbijgaan, maar bij tweede … voelt het toch even noodzakelijk om dit euvel even aan te pakken.

Uit eigen ervaring weet ik dat teleurstelling een staat van zijn is, die niet opbouwt, me naar beneden trekt en me voor het beste geval uit mijn kracht en centrum haalt. Gronding verdwenen en achter de hoek schuilt de ‘slachtofferrol’. Het “boehoe-arme-ik”-gevoel.
Graag heb ik het even over die rol.
In verschillende bronnen en ook uit eigen meditaties weet ik dat een slachtoffer ook een dader dient te hebben en … mogelijks na verloop van tijd een redder zoekt.
Deze energetische driehoek haalt volgens mij maar heel weinig uit, als het op vlak van spirituele groei aankomt. Ze haalt iedereen onderuit, en bewijst de mensheid helemaal geen diensten.

Ik verklaar me even nader:
Als ik mij teleur gesteld voel, komt dat vaak doordat ik een perceptie heb dat iemand me dat aandeed (al was het mezelf? …). Die dan overduidelijk de dader is. Ik ga op zoek naar iemand die me uit dat slop kan redden en creëer op die manier een afhankelijkheid van iemand anders dan mijzelf. Ik onderga het als het ware. Mijn lage trilling wordt in geen geval verhoogd, door het verwensen, wensen, eisen, dromen, piekeren op de situatie, als iets bijzonder ongewenst (lees negatiefs).

Door mijn afhankelijkheid, creëer ik de nood aan een dader, want wie zou ik zijn (ik=het slachtoffer), zonder dader? Op wie zou ik kunnen afgeven en me uitwerken, als gedupeerd slachtoffer? Ik maak van de ander een slachtoffer van mijn eigen slachtofferschap. Want zonder dader, ben ik geen slachtoffer. Dit alles speelt in mijn hoofd, in mijn perceptie, in mijn manier van de wereld ervaren en bekijken.

In meditatie kan je ervaren dat dergelijke houding zich snel gaat verplaatsen, dat de rust en de vrede je in een staat van hoger bewustzijn kan brengen en je zo kan laten aanvoelen dat je niet op een constructieve, maar eerder op een persoonlijk destructieve baan bent beland.

En wat nog meer is, ik ga op de uitkijk staan voor een redder, iemand die mij uit mijn miserabele bestaan haalt, en mij zo kracht kan geven. Opnieuw kijk ik buiten mezelf om een oplossing te vinden en geef ik mijzelf aan een iemand anders, om mijn eigen energie op te kunnen krikken. Je ziet het plaatje al. Een nieuwe afhankelijkheid wordt gecreëerd. Ik wordt als slachtoffer afhankelijk van de redder, en op zijn beurt de redder van mij, omdat die zich op de één of andere manier verantwoordelijk gaat voelen om mij in mijn (lees zijn/haar) kracht te behouden. Op die manier wordt de redder het slachtoffer van mijn nood aan het redden.

Hoe men het ook draait of keert, als je in de ontkrachtingsdriehoek van slachtoffer, redder en dader terecht bent gekomen, kan je er moeilijk nog uit, tenzij je naar een bewustzijnswijziging overstapt.
Ontkrachting, voor alle partijen, omdat ze elk op de één of ander manier slachtoffer zijn, of lees anders: ze hebben elkaar voorwaardelijk nodig, om zo zichzelf in stand te kunnen houden. Het slachtoffer heeft nood aan een dader en slachtoffer om zijn kracht te kunnen verzekeren; de dader heeft een slachtoffer en rekent op een redder, om de zaak op te lossen, zijn krachtverlies zit in het feit dat hij door dit scenario eigenlijk ook een slachtoffer van zichzelf is geworden. En de redder, als u denkt dat dit de ideale rol is, dan hebt u het ook bij de ander gezocht. Redders hebben vaak van zichzelf het gevoel dat ze edele daden stellen, maar daar zit vaak een trots achter, en als men het goed gaat bestuderen, dan is de redder evengoed een dader, want die kan niet zonder slachtoffer om te gaan redden, om zich goed te voelen, lees: zichzelf doorheen de ander energie te geven, om verder te kunnen. Weer een manier om buiten zichzelf de energie te gaan vinden.

Het kan zijn, dat je nu denkt dat je hier niets over de Liefde leest, dat je niemand nog mag redden, tenzij je het uit de zuiverheid van je hart doet en je steeds alert blijft, dat je geen verborgen agenda hebt.

Laat deze zin je toch niet van je stuk brengen. Natuurlijk doe je nog altijd alles voor een ander, natuurlijk sta je klaar voor mensen die in nood zijn, natuurlijk ben je altijd wie je bent en wat is daar fout aan (als je al moet oordelen .. ? )?

De enige duidelijke boodschap is: wees alert, wanneer je je goed voelt bij wat je doet, is er geen vuiltje aan de lucht, maar als het erop aankomt, dat 

je je niet goed voelt,

Je begint te klagen, te vergelijken,

Je je schuldig voelt,
Je 
je tekortgedaan voelt

Je diep van binnen vindt dat je iets terug hebt verdient, maar er niets naar je toe komt, dat je als gelijkwaardig aanvoelt

of wat dan ook aan lager trillende energie, 

dan weet je al voor jezelf dat een nieuwe balans dient gemaakt en je in jezelf moet gaan zoeken wat je met die les gaat aanvangen.

Gevoelens van onmacht, en wat hierboven verteld wordt, horen thuis in de ontkrachtingsdriehoek, ze brengen je energie naar beneden en zorgen er ook voor dat je je minder gezond gaat voelen.

Luisteren naar de tekenen van het lichaam is een mogelijkheid om te kunnen beseffen dat je in de ontkrachtingsdriehoek zit, wat jouw rol ook op dat moment is: het slachtoffer, de dader of de redder.
NATUURLIJK kan men hier van liefde spreken. De Liefde is waar het allemaal om draait en kan u zich een beetje verward voelen bij het lezen van dit bericht, omdat u van zichzelf vindt dat u zichzelf een reddersrol wilt aanmeten. Dat is allemaal menselijk uiteraard … maar … en nu heb je het: als jij anderen helpt , om er zelf beter van te worden, dan ben je evenzeer in die ontkrachting, omdat je het buiten jezelf gaat zoeken.
Ontkrachting is dus duidelijk een energie die u buiten uzelf stelt en afhankelijk van anderen maakt, voor wat uw energie betreft. Het houdt u ook in die lagere trilling van ‘goed en kwaad’, het dualistisch denken. Alles wordt beoordeeld, wat tot gevolg heeft dat uw gedachten overal en nergens zijn, behalve in uw eigen centrum.
Wat is dan dat ‘eigen centrum’?
Dat ben jij. De persoon zelf, met alles erop en eraan, in zijn/haar eigen authenticiteit.

Meditatie, als manier om zichzelf terug te vinden en de ontkrachting te ontdekken, zonder ze daarom te moeten beoordelen.
Neem nu de eenvoudigste vorm van meditatie, nl. stil maken in jezelf, je ademhaling als ankerpunt en verder enkel daarop focussen.

Ga kijken wat er allemaal kan, of doe je heel eenvoudig niets en laat de energie het werk doen.

Door het stil in zichzelf zitten ademen, komt men tot een rustpunt, daar waar het zalig vertoeven is. Dat rustpunt kan u brengen tot innerlijk besef en waarheden, die u op dat moment nodig heeft. Ook hier is het goed nog even stil te staan bij wat speelt, zonder te oordelen, kijkend naar zichzelf, als naar een schouwspel, dat zich in uw geest afspeelt.

Voor oefeningen op deze manier van zijn, raad ik u aan om wekelijks, of zoveel u dat zelf aankan, langs te komen naar de meditaties, die in de Vuurtorenwijk te Oostende gegeven worden op dinsdagavonden, telkens om 19u30. U bent van harte welkom!

Spirituele Healing als basis om jezelf terug te vinden. Reiki, handoplegging, onder welke vorm dan ook, is een energetische behandeling, die de mens op zijn innerlijke kracht kan laten concentreren. Ook deze manier van inzicht in het ‘zelf’, kan heel goed werken.

Sjamanistisch Reizen naar de werelden, is een andere manier van komen-waar-rust en vrede heerst. Inzicht krijgen in het complexe gegeven dat zich ‘mens’ noemt.

Heart of the Rainbow vzw werd met bovenstaande basisgedachte opgestart. Groeien in de wijsheid die je in jou draagt.
Zelf ontdekken van die wijsheid in jou, met hier en daar eens een vingertje leiding krijgen, de rest doe je geheel zelf. Je kan het, het is maar een kwestie van even de moeite ervoor te nemen. Neem gerust contact op.

Veel vreugde in het leven, en wees authentiek.

zegeningen
xxleenxx

———————————————————————-
© 30 juni 2010 – Leen Joseph

Mijn Healing Blog

Reikileen.be